در سکوتی مانده بودم، نا امید…
روزم بلند، شبم کوتاه، مویم سپید…
هرچه که بود بیهوده بود، رنگی نداشت…
دفتر عمر ورق میخورد، آهنگی نداشت…
لکن در آن سکوت گران کسی رسید
کسیکه جان به جان خسته ام دمید
هرچه بد بود از یادم رفت، اندازه شدم
مه رو وا کرد، خورشید آمد، تازه شدم
پ.ن: 28 بهمن 1389. آغاز یک زندگی تازه و پر ماجرا و دوست داشتنی…
از حدودا دو سال پیش، "ققنوس" را به عنوان نام وبلاگی برگزیدم. زمانیکه چون ققنوس از میان خاکستر روح سوخته خویش دوباره بلند شدم تا راهی نو آغاز کنم...
تصویر بالا در تمامی نظراتم برای مطالب وبلاگهایی که از نمایش Gravatar پشتیبانی می کنند (مانند وردپرس و بلاگر) نیز قابل مشاهده است.
شرح حال من (ققنوس) | حسين در عروسی |
 | رهگذر در زندگی مشترک |
| رهگذر در زندگی مشترک |
 | بید مجنون در زندگی مشترک |
 | samira در دلواپسی شبانه |
پيک نويد وبلاگ بی مخاطب دست نوشته های یک گمشده ويزارشن پادراز لنگدراز عقاب کسی که مثل هیچکس نیست زن سان (همراه با کمی اصطلاحات بالای 18 سال! قبل از کليک دوباره فکر کنيد!) آزمودن روزهای فيلتر نشده يک دختر گيلاسی یادداشت های یک دختر ترشیده از نو زنده شدم صميم
سلام
یعنی می خوای بگی بیست و هشتم بهمن عروسی شماست؟
وای چقدر خوشحالم !
چه روزهایی گذشت تا به اینجا و این روزها برسه! و حالا هر چقدر نزدیک تر آدم کتر باورش می شه…
خیلی خوشحالم
مبارکه
سلام
نمی خوام مثل بیدمجنون هول شم
ولی اگر اینطوره که صمیمانه ترین تبریکات تقدیم شما
من که دورم
ولی خوش به حال اونا که نزدیکند وحتما دعوت!!!
سلام
نمی خوام مثل بیدمجنون هول شم
ولی اگر اینطوره که صمیمانه ترین تبریکات تقدیم شما
من که دورم
ولی خوش به حال اونا که نزدیکند وحتما دعوت!!!